Aby wprowadzić zmiany, konieczna jest duża dozacierpliwości, wprowadzenie stałych pór poszczególnych czynności i ścisłe ichprzestrzeganie. Dzieci, pomimo że wyglądają na zmęczone i rzeczywiście takiesą, nadal walczą o to, by nie iść spać. Dzieje się tak dlatego, że są ciekaweświata i nie chcą niczego przegapić. Do nas jednak należy decyzja, kiedy naszapociecha powinna iść do łóżka i o której godzinie powinniśmy oczekiwać, by byłogotowe do snu. Są oczywiście pewne indywidualne różnice w ilości snu, któregokażdy z nas potrzebuje, lecz generalnie 5-latek potrzebuje 11 godzin snu.

Aby obliczyć, o której nasze dziecko powinno iść spać,należy odjąć 11 godzin od momentu, gdy się codziennie budzi. Na przykład, jeślibudzi się o 7 rano, powinno się położyć spać o godzinie 20 poprzedniegowieczora.

Ważne jest, by dziecko miało ustaloną rutynę przygotowywaniasię do snu i by była ona codziennie taka sama. Jest to niezbędne, by wypracowaćzwyczaj zdrowego snu. Dobrze, by była ona łagodna i spokojna.

Można zacząć od podania dziecku ciepłego napoju, umyciazębów i wizyty w toalecie.

Dobrze jest ułożyć dziecko do snu z ulubionym pluszakiem ipoczytać bajeczkę (nie jakąś straszną). Potem powiedzieć dziecku, że nadszedłczas na sen.

Następnie można przyciemnić lub zgasić światło. W tymmomencie powinniśmy oczekiwać, że dziecko nie będzie się już bawić i pozostaniew łóżku. Trzeba samemu zdecydować, czy w tym momencie wyjść czy pozostać zdzieckiem dłużej.

Pamiętajmy, że dzieci lepiej zasną przy przyciemnionejlampce lub po ciemku niż gdy świeci się światło, jest hałas i ruch, ponieważ tosugeruje, że nadal dzieje się coś interesującego.

Jako część rutyny można wprowadzić mantrę czyli słownąwskazówkę, którą dziecko rozpozna jako czas na sen, np. „Pora spać”, „Dobranoc”lub podobną, która podpowie dziecku, że czas się przygotować do spania. Jest todużo skuteczniejsze niż prośby, ponieważ wdawanie się w dyskusje zmniejszaszanse na sen.

Dzieci powinny kłaść się spać w swoich łóżkach, gdyż zmianamoże być dla nich dezorientującym przeżyciem. Gdy na przykład zaśnie przedtelewizorem na sofie, a potem przebudzi się w swoim łóżku, zamiast przewrócićsię na drugi bok, obudzi się i będzie szukać zapewnienia, że wszystko jest wporządku. To może prowadzić do wstawania w nocy. Dlatego należy położyć dzieckotam, gdzie ma spędzić noc. Skojarzy ono swoje łóżko, pokój ze snem, co ułatwicały proces.

Jeśli w danym momencie dziecko nie kładzie się w swoimłóżeczku, najprawdopodobniej właśnie w takiej sytuacji konieczna będziecierpliwość ze strony rodziców, ponieważ będzie się sprzeciwiało rutynie.Postarajmy się jednak trzymać ściśle ustalonego planu, a na pewno rezultatybędą widoczne, choć może potrzeba będzie trochę czasu, by zmienić obecneprzyzwyczajenia.

Jeśli dziecko jest już w łóżku, nie pozwalajmy mu z niegowychodzić. To najważniejsza zasada. Nie pozwólmy mu na żadne wymówki, żebyniepotrzebnie wychodziło z łóżka. Upewnijmy się, że ma wodę do picia i dojściedo toalety w razie potrzeby.

Wasze dziecko próbować będzie zapewne zwrócić Waszą uwagę nasiebie przywołując czy wychodząc z łóżka by oznajmić, że nagle „jest głodne”.Powtórzcie mantrę i ograniczcie reagowanie na tego typu wołanie (bez zbędnegowdawania się w pogawędki z dzieckiem). Należy położyć dziecko z powrotem dołóżka i zostawić je, upewniając się, że ma wszystko, czego mu potrzeba.

Monika Mellor

Drukuj Wyślij

Wasze komentarze

Brak komentarzy.