Dodaj do ulubionych
Startuj z nami
Internet a bezpieczeństwo dzieci
2007-08-21 17:56:14
Aktualizacja: 2007-09-12 15:16:55
Internet może być niezastąpionym źródłem informacji. Najprawdopodobniej nie mamy, co do tego żadnych wątpliwości. I choć może niejedna z nas podchodzi do zaawansowanego postępu techniki z rezerwą lub wręcz za nim nie nadąża, możemy być pewne, że nasze dzieci, wychowane w kulturze komputerowej, nauczone korzystania z wszelkich nowinek komunikacyjnych nie mają żadnych oporów, by z nich korzystać. Czatowanie i blogowanie dla wielu młodych ludzi jest bardzo atrakcyjnym sposobem zawierania znajomości. Niesie to jednak ze sobą wiele niebezpieczeństw, z których jako rodzice, powinniśmy zdawać sobie sprawę. Warto również zastanowić się, co możemy zrobić, by uchronić nasze dzieci przed ewentualnymi pułapkami.
Badania przeprowadzone przez fundację na rzecz dzieci NCH i Tesco Telecom ujawniły, że trzyczwarte rodziców nie potrafiły zdefiniować, czym jest blog – rodzaj strony internetowej prowadzony w formie pamiętnika lub notatnika, którego autor wyraża swoje poglądy i przemyślenia na różne tematy jednocześnie zachęcając, by inni wysyłali swoje komentarze. Uderzający był również fakt, że tylko 1 na 100 rodziców myślał, że jego dziecko regularnie odwiedza blogi, gdy w rzeczywistości 1 na 3 dzieci (niektóre nawet w wieku 11 lat) odwiedzały podobne strony 2-3 razy w tygodniu. 10% jedenastolatków przyznało, że nie wie nic o ludziach, z którymi kontaktuje się przez internet, a podobna liczba przyznała, że korzysta z internetu bez nadzoru osób dorosłych. Jak w każdej innej sytuacji, jeśli nie wiemy, co nasze dziecko robi, gdzie chodzi i z kim się „zadaje”, ryzykujemy jego bezpieczeństwo. Najczęstszymi zagrożeniami są: zainteresowanie ze strony pedofilów i bulling, czyli znęcanie się poprzez zastraszanie czy psychiczne dręczenie, co może mieć destrukcyjny wpływ na dziecko . Wbrew pozorom ten drugi problem jest częstszy, choć mniej nagłośniony.
Co zatem możemy zrobić? Oto kilka kroków, które powinniśmy podjąć:
• Postarajmy się dowiedzieć, co nasze dziecko robi w internecie, do kogo wysyła wiadomości. Nawet, jeśli nie ujawni wszystkiego, przynajmniej będzie wiedzieć, że się tym interesujemy.
• Wyjaśnijmy mu, że nie powinno przekazywać informacji o sobie, osobom poznanym przez internet. Podkreślmy, że istnieje ryzyko (jakkolwiek małe), że ta osoba nie jest tym, za kogo się podaje, a wyjawienie obcemu adresu, numeru telefonu, wieku czy płci, może być niebezpieczne. Zaznaczmy, że pod żadnym pozorem nie powinno wysyłać swoich zdjęć innym ludziom.
• Porozmawiajmy z innymi rodzicami na temat zasad, które oni stosują wobec swoich dzieci. Wasze dziecko może nie wysyłać swoich zdjęć, lecz internauci mogą wysyłać fotografie, na których jest Wasz syn czy córka.
• Zwróćmy uwagę, gdzie dziecko korzysta z internetu. To pozwoli zauważyć jakiekolwiek zmiany, np. czy spędza więcej czasu w internecie niż zazwyczaj lub czy nie zaczęło robić tego poza domem. To może wiązać się jedynie z dorastaniem, ale pozwoli nam zachować czujność.
• Przyjrzyjmy się, czy nie ma sygnałów znęcania się lub prześladowania takich, jak utrata pewności siebie, odsunięcie od życia rodzinnego, lęki, kłótliwość, zaburzenia koncentracji i snu.
• Porozmawiajmy z dzieckiem na temat niepożądanych stron internetowych, na które może natknąć się np. pornograficznych, które mogą rozbudzić jego ciekawość. Być może nie będzie to łatwy temat do rozmowy, ale rozsądniej jest zawczasu przedyskutować takie kwestie. Dziecku będzie łatwiej zwrócić się do Was, jeśli poczuje, że coś wymyka mu się spod kontroli. Będzie też mniej narażone na naciski utrzymania tajemnicy ze strony niepożądanych osób.
• Rozważmy możliwość zainstalowania programów kontrolujących komputer i blokujących dostęp, do niektórych typów stron internetowych. Pomoże to również wstrzymać nadsyłania e-maili z niepożądanych źródeł.
• Sprawdźmy historie stron, które dziecko odwiedzało, dajmy mu do zrozumienia, że będziemy to robić regularnie. Jeśli historia jest usunięta, należy zapytać, dlaczego?
• Porozmawiajmy z przedstawicielem firmy udostępniającej nam korzystanie z internetu (internet serwice provider) o zasady prowadzenia „chat rooms” (wirtualnych pogawędek), czy są one monitorowane przez przeszkoloną osobę dorosłą, która pomoże zapobiec ewentualnym próbom znęcania się lub dręczenia.
• Zapytajmy w szkole, do której uczęszcza dziecko, czy uczy ona zasad bezpiecznego korzystania z internetu?
Nie panikujmy, jeśli znajdziemy w komputerze nieodpowiednie zdjęcia lub rozmowy. Porozmawiajmy z dzieckiem, powiedzmy jak się o nie martwimy. Poszukajmy pomocy, jeśli to, co mówi nas nie uspokoi. Po poradę i pomoc możemy dzwonić do NSPCC pod numer 0808 800 5000 lub Child Line pod numer 08001111.
Monika Mellor
Badania przeprowadzone przez fundację na rzecz dzieci NCH i Tesco Telecom ujawniły, że trzyczwarte rodziców nie potrafiły zdefiniować, czym jest blog – rodzaj strony internetowej prowadzony w formie pamiętnika lub notatnika, którego autor wyraża swoje poglądy i przemyślenia na różne tematy jednocześnie zachęcając, by inni wysyłali swoje komentarze. Uderzający był również fakt, że tylko 1 na 100 rodziców myślał, że jego dziecko regularnie odwiedza blogi, gdy w rzeczywistości 1 na 3 dzieci (niektóre nawet w wieku 11 lat) odwiedzały podobne strony 2-3 razy w tygodniu. 10% jedenastolatków przyznało, że nie wie nic o ludziach, z którymi kontaktuje się przez internet, a podobna liczba przyznała, że korzysta z internetu bez nadzoru osób dorosłych. Jak w każdej innej sytuacji, jeśli nie wiemy, co nasze dziecko robi, gdzie chodzi i z kim się „zadaje”, ryzykujemy jego bezpieczeństwo. Najczęstszymi zagrożeniami są: zainteresowanie ze strony pedofilów i bulling, czyli znęcanie się poprzez zastraszanie czy psychiczne dręczenie, co może mieć destrukcyjny wpływ na dziecko . Wbrew pozorom ten drugi problem jest częstszy, choć mniej nagłośniony.
Co zatem możemy zrobić? Oto kilka kroków, które powinniśmy podjąć:
• Postarajmy się dowiedzieć, co nasze dziecko robi w internecie, do kogo wysyła wiadomości. Nawet, jeśli nie ujawni wszystkiego, przynajmniej będzie wiedzieć, że się tym interesujemy.
• Wyjaśnijmy mu, że nie powinno przekazywać informacji o sobie, osobom poznanym przez internet. Podkreślmy, że istnieje ryzyko (jakkolwiek małe), że ta osoba nie jest tym, za kogo się podaje, a wyjawienie obcemu adresu, numeru telefonu, wieku czy płci, może być niebezpieczne. Zaznaczmy, że pod żadnym pozorem nie powinno wysyłać swoich zdjęć innym ludziom.
• Porozmawiajmy z innymi rodzicami na temat zasad, które oni stosują wobec swoich dzieci. Wasze dziecko może nie wysyłać swoich zdjęć, lecz internauci mogą wysyłać fotografie, na których jest Wasz syn czy córka.
• Zwróćmy uwagę, gdzie dziecko korzysta z internetu. To pozwoli zauważyć jakiekolwiek zmiany, np. czy spędza więcej czasu w internecie niż zazwyczaj lub czy nie zaczęło robić tego poza domem. To może wiązać się jedynie z dorastaniem, ale pozwoli nam zachować czujność.
• Przyjrzyjmy się, czy nie ma sygnałów znęcania się lub prześladowania takich, jak utrata pewności siebie, odsunięcie od życia rodzinnego, lęki, kłótliwość, zaburzenia koncentracji i snu.
• Porozmawiajmy z dzieckiem na temat niepożądanych stron internetowych, na które może natknąć się np. pornograficznych, które mogą rozbudzić jego ciekawość. Być może nie będzie to łatwy temat do rozmowy, ale rozsądniej jest zawczasu przedyskutować takie kwestie. Dziecku będzie łatwiej zwrócić się do Was, jeśli poczuje, że coś wymyka mu się spod kontroli. Będzie też mniej narażone na naciski utrzymania tajemnicy ze strony niepożądanych osób.
• Rozważmy możliwość zainstalowania programów kontrolujących komputer i blokujących dostęp, do niektórych typów stron internetowych. Pomoże to również wstrzymać nadsyłania e-maili z niepożądanych źródeł.
• Sprawdźmy historie stron, które dziecko odwiedzało, dajmy mu do zrozumienia, że będziemy to robić regularnie. Jeśli historia jest usunięta, należy zapytać, dlaczego?
• Porozmawiajmy z przedstawicielem firmy udostępniającej nam korzystanie z internetu (internet serwice provider) o zasady prowadzenia „chat rooms” (wirtualnych pogawędek), czy są one monitorowane przez przeszkoloną osobę dorosłą, która pomoże zapobiec ewentualnym próbom znęcania się lub dręczenia.
• Zapytajmy w szkole, do której uczęszcza dziecko, czy uczy ona zasad bezpiecznego korzystania z internetu?
Nie panikujmy, jeśli znajdziemy w komputerze nieodpowiednie zdjęcia lub rozmowy. Porozmawiajmy z dzieckiem, powiedzmy jak się o nie martwimy. Poszukajmy pomocy, jeśli to, co mówi nas nie uspokoi. Po poradę i pomoc możemy dzwonić do NSPCC pod numer 0808 800 5000 lub Child Line pod numer 08001111.
Monika Mellor
Drukuj
Wyślij
Wasze komentarze
Portal Goniec.com nie bierze odpowiedzialności za treść zamieszczonych tutaj opinii i zastrzega sobie prawo do usuwania komentarzy niezgodnych z Netykietą.Brak komentarzy.